Badania

W roku 1981, po ukończeniu studiów na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Państwowego we Lwowie, zacząłem pracę w Instytucie Naukowo-Badawczym Problemów Stosowanych Mechaniki i Matematyki Akademii Nauk Ukrainy, na stanowisku Inżyniera-Matematyka w oddziale Teorii Pól Fizyczno-Mechanicznych. Na zajmowanym stanowisku prowadziłem badania związane z ilościowym opisem zjawisk mechanicznych w ciałach stałych, będących przewodnikami elektryczności przy oddziaływaniu zewnętrznego quasi-ustalonego pola elektromagnetycznego. Wynikiem modelowania procesów termomechanicznych przy nagrzewaniu indukcyjnym są złożone zagadnienia początkowo-brzegowe fizyki matematycznej i ich rozwiązywanie jest przedmiotem moich badań naukowych.

W 1983 roku podjąłem studia doktoranckie przy Instytucie Naukowo-Badawczym Problemów Stosowanych Mechaniki i Matematyki Akademii Nauk Ukrainy, które ukończyłem w 1987 roku otwarciem przewodu doktorskiego. W czerwcu 1988 roku obroniłem rozprawę pod tytułem „Wyznaczanie naprężeń termicznych niemetalowych ciał przewodzących przy nagrzewaniu indukcyjnym do podwyższonych temperatur” (promotor Prof. Doktor Nauk Fizyczno-Matematycznych, Członek.-korespondent Akademii Nauk Ukrainy Jarosław Burak) i uzyskałem stopień naukowy Kandydata Nauk Fizyczno-Matematycznych (odpowiednik polski – doktor nauk fizycznych) w specjalności mechanika ciała odkształcalnego stałego.

Po uzyskaniu wymienionego stopnia naukowego kontynuowałem pracę w Instytucie Naukowo-Badawczym Problemów Stosowanych Mechaniki i Matematyki Akademii Nauk Ukrainy w oddziale Teorii Pól Fizyczno-Mechanicznych na stanowisku młodszego współpracownika naukowego, a od roku 1990 – współpracownika naukowego, wykonując zadania tematyki prowadzonej w oddziale, która związana była z problematyką mechaniki ciała stałego z uwzględnieniem działania pola elektromagnetycznego na takie ośrodki.

W listopadzie 1992 roku odbyłem miesięczny staż w Instytucie Mechaniki Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu pod kierownictwem Prof. F.Zieglera.

W 1993 roku podjąłem pracę w Katedrze Fizyki Materiałów na Wydziałe Budownictwa Politechniki Opolskiej (wówczas Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Opolu) na stanowisku adiunkta. Równolegle, kontynuując prace naukowo-badawcze w zakresie teorii mechanicznych pól sprzężonych, prowadziłem także zajęcia dydaktyczne z następnych przedmiotów: „Wytrzymałość materiałów”, „Podstawy mechaniki ośrodków ciągłych”, „Teoria sprężystości, plastyczności i reologia”, „Metody numeryczne w mechanice”, „Podstawy informatyki”, „Dodatkowe rozdziały matematyki”, „Materiałoznawstwo”.

Praca naukowa w tym okresie powiązana była z opisami termomechanicznego zachowania się ośrodków wieloskładnikowych przy zewnętrznych oddziaływaniach różnej natury fizykalnej (termiczne, mechaniczne, elektromagnetyczne) z ujęciem ich sprzężenia, a także rozwoju metod rozwiązywania zagadnień matematycznych otrzymywanych w wyniku takiego modelowania.

W latach 1999 i 2001 odbyłem staże w ramach programu CEEPUS odpowiednio w Bratysławie, na Słowackiej Wyższej Uczelni Technicznej w Katedrze Mechaniki Technicznej na Wydziałe Budownictwa oraz w Brnie, w Wyższej Szkole Technicznej w Katedrze Mechaniki Wydziału Budownictwa.

W lipcu 2007 roku w ramach programu CEEPUS II otrzymałem zaproszenie i grant dla przeprowadzenia cyklu wykładów z zakresu mechaniki pól sprzężonych w Czeskiej Wyższej Uczelni Technicznej w Pradze dla młodych pracowników nauki na Wydziale Budownictwa.

Od wrzesnia roku 2007 do sierpnia 2008 pracowałem na stanowisku adiunkta w Katedrze Badań Operacyjnych w Zarządzaniu na Wydziałe Zarządzania i Inżynierii Produkcji Politechniki Opolskiej, a od wrzesnia 2008 roku pracuje na stanowisku starszego wykładowcy.

Zadania aktualnie opracowywane

  • rozwóju modeli ilościowego opisu i analizy przenoszenia masy i ciepła oraz odkształcania się w ciałach wieloskładnikowych o różnej przewodności elektrycznej przy działaniu pola elektromagnetycznego szerokiego zakresu częstotliwości;
  • modelowania procesów termomechanicznych, zachodzących w czasie wysokotemperaturowego nagrzewania wieloskładnikowych ciał przewodzących za pomocą pola elektromagnetycznego, które uwzględniają przemiany strukturalne materiału i ich wpływ na procesy mechaniczne;
  • budowania i rozwoju teorii i metod rozwiązywania odpowiednich zagadnień fizyki matematycznej;
  • opracowania metod eksperymentalnego badania parametrów sprzężonych procesów mechanotermodyfuzyjnych dla konkretnych typów oddziaływania elektromagnetycznego.

Comments are closed.